Disturbed lovers

I don’t exactly remember, when I decided not to love you. But I do remember that at some point, I stopped trying to be friends. Not that it was easy, to get away from you after all those years. You cried for my attention when I no longer listened to you. And you haunted me in my dreams, when I started ignoring your reflection.

You were powerful, but so was I.

Lees verder

Proloog

Nog vraag ik me wel eens af of er iets was wat ik had kunnen doen, of er iets was wat ik niet gedaan heb, dat jou had kunnen helpen. Ik vraag me nog wel eens af of ik niet eerder in had moeten grijpen, niet eerder tussenbeide had moeten komen en zo misschien wel had kunnen voorkomen dat het ging zo als het ging.

In gedachten ga ik nog wel eens terug naar gesprekken die we voerden, naar antwoorden die ik op je vragen gaf, en naar alle vragen die ik jou niet stelde.

Had het uitgemaakt als ik eerlijker was geweest?

Lees verder

Over koffie en geluk, enzo

Mijn ‘huisgenoot-super mens-heldin-trouw en toeverlaat-mede coffee lover-inspiratiebron-sportmaatje-avonturier-grote liefde-etc.’ en ik hadden het afgelopen weekend wel een beetje gehad met al het gedoe in de wereld, en nadat we beide een deprimerend stuk krant hadden doorgewerkt zat er eigenlijk nog maar één ding op: koffie drinken.

Van koffie drinken (en dan vooral samen koffie drinken) worden wij gelukkig, wat de omstandigheden ook moge zijn.

Lees verder

kus me nog eens wakker

Het leed dat Alzheimer heet

Wanneer ik de woonkamer binnenloop, zie ik haar aan haar tafeltje zitten. Ze kijkt op met grote, angstige ogen. Weer een nieuw gezicht, voor haar wel.
Ik ga naast haar zitten en pak haar handen vast.

Dag An, hoe is het met u?

Ze kijkt me strak aan en denkt na, zoekt naar het juiste antwoord op mijn vraag. Wat was dat ook alweer?

Om ons heen verschuift de wereld

Lees verder